Aanvang en Einde

Op 22 oktober organiseerde de Nederlandse Labrador Kring haar eerste KNJV- Map proef in Heerle . Men had voor dit evenement een goede keuze gemaakt. Op de fraaie terreinen van Ben Hectors zouden deze dag 50 combinaties aantreden. Helaas werd er gestart met slechts 44 deelnemers. 6 deelnemers, uit de A en B-klasse hadden verstek laten gaan. Jammer.

Voor een organisatie altijd weer een vervelend punt, als deelnemers het zonder opgaaf van redenen af laten weten. Men houdt er toch rekening mee dat er met een “volle” bak gedraaid zal worden, er moet wild ingekocht worden, diploma’s zijn voorgedrukt en nog een aantal punten. Mensen die zo gemakkelijk denken over afhaken zonder een telefoontje, zouden eigenlijk op een zwarte lijst geplaatst moeten worden.

Mijn deelname aan verschillende (K.N.J.V.) proeven bevestigde inderdaad dat er heel gemakkelijk over gedacht wordt, terwijl andere mensen staan te trappelen om mee te mogen doen.

Helaas zijn er ook nog KNJV-afdelingen die er nog steeds géén reserve lijst op na houden: “Organisatie: we willen zo graag meedoen, zet ons toch op uw reserve lijst??”.....

Ook bij onze Retriever verenigingen wordt heel gemakkelijk gedacht over het niet verschijnen zonder de organisatie daarvan te berichten.

Aanvang
Maar we dwalen af: in Heerle moest men zich om 07.30 uur melden en hoewel alles nog in grote duisternis gehuld was, brandde er al gezellig een grote vuurkorf en was het secretariaat aanwezig. Keurig verzorgd programma: proeven in full colour en uitleg per pagina. Dierenarts maakt er geen heisa van: hij keurde waar hij voor kwam: ballen en loopsheid en chipcontrole. Geen eindeloos gezeur met stethoscopen en voelen aan de pols. Het ging snel en meteen het veld in.
Dit beloofde een goed georganiseerde dag te worden!

De proeven
Over de indeling was goed nagedacht, geen lunch pauze, gewoon doordraaien. De wegbewijzering kun je aan Ben Hectors wel overlaten, keurige bordjes, linten voor de wachtkamers. Tja, en alles zo lekker loopt, zit de stemming er ook goed in. Nergens volle wachtkamers, wel werd er stiekem gespiekt en meegekeken, maar ja, dat zie je overal tegenwoordig. En anders wordt de waarvolle informatie wel doorverteld.

Het wild was ook goed gekozen. Sommige KNJV-afdelingen slaan zichzelf op de borst als ze een lekkere lange sleep maken met een grote grauwe gans – meestal nog half bevroren – van een kilo of zes –(of nog zwaarder).Tja, denk ik dan, wat is het nou wat we willen zien, apport discipline of gewichtheffen??  Als de honden zo een gans over 300 meter terug moeten brengen, kan ik me best voorstellen, dat ze af en toe naar adem happen en hun gans even neerleggen.
In Heerle had men gekozen voor het gangbare wild: eend, konijn, kraai en duiven. Bij alle honden bleef de snelheid er in en de staart stond bij de meesten ook op de “kwispelstand”.

Diploma uitreiking
Ja, altijd een moeilijk punt. Heel vaak wordt er gebruik gemaakt van de kantine van een politiehondenclub of manege en die vinden het allemaal een welkome aanvulling als er na afloop van de proeven goed genuttigd wordt. Eigenlijk ook wel logisch, want we moeten deze mensen dankbaar zijn dat ze hun kantine en locatie beschikbaar stellen. Maar je staat dan zo vaak te wachten tot grote borden met friet de deur uitgedragen worden en ondertussen denken velen:  “Ik wil nu naar huis met mijn hondje. We stonden heel vroeg op en we zijn moe”. Ja, veel deelnemers moeten méér dan een uur (of veel langer) rijden.

Uit vervelende ervaring weet ik wel dat er een keer bij thuiskomst na 21.30 uur niet eens meer werd gevraagd, hoe de dag was, maar dat het inmiddels al zo laat was. Manlief alleen gegeten, bak voer voor Fido op het aanrecht en zelf maar even een boterham met een eitje. Dit mag dan misschien héél af en toe gebeuren, erg gezellig is het niet…. enne het gebeurt wel!!

Heerle
Gezellige drukte in de kantine en wie schetst onze verbazing. Stipt 17.00 uur !! de diploma uitreiking. Het ging door de voorzitter Dick Greve allemaal op een plezierige manier: eerst werden drijvers en geweren in het zonnetje gezet en daarna zijn korps keurmeesters. Hij had deze dag trouwens toch een selectie van ervaren specialisten in het veld, die de keuringen zeer vakkundig en vriendelijk verrichten.

Geen eindeloos gespeecht: diploma’s en bekers werden vlot uitgereikt en om 17.30 uur stapte bijna iedereen in zijn auto. Wat een heerlijke ervaring met daglicht naar huis te rijden en op tijd aan te schuiven.

Manlief ook weer tevreden.

Henny M. Schoor

een voorjager mailde mij n.a.v. bovenstaand artikel:

Het is me zelf wel eens opgevallen dat ik opkeek van de goede organisatie van een proef, terwijl dat eigenlijk meer regel dan uitzondering zou moeten zijn.

U kunt uw reacties in ons Gastenboek plaatsen (KLIK hier).